Sibo dag
Door: Heidi
Blijf op de hoogte en volg Familie
14 November 2011 | Nederland, Oss
Hallo allemaal,
Gisteren was een zeer speciale dag voor ons. Ja, natuurlijk is Sinterklaas aangekomen en piet heeft ook al gestrooid. Er zat zelfs iets in de schoen van Sibo en ook Apollo de kat heeft wat lekker gehad. Maar dat bedoel ik niet. Gisteren was het Sibo dag. 5 jaar geleden op 13 November hebben we Sibo voor het eerst mogen omarmen om hem vervolgens nooit meer los te laten.
Naast zijn verjaardag is dit een dag die we altijd speciaal maken.
Op deze dag denken we even terug aan dat mooie maar o zo emotionele en ook moeilijke moment. Ook staan we even stil en bidden we voor Sibo's buik mama.
Maar voor Sibo is het ook echt een feestdag die we met het gezin vieren.
We hadden een kadootje voor hem, een langverwachte trein, we zijn naar de bioscoop geweest en naar de Mc Donalds. We hebben met volle teugen genoten, maar toch bleek het voor Sibo ook dubbel te zijn. Toen we s' avonds nog even koffie dronken met zijn allen begon hij ineens te huilen. Toen we vroegen wat eraan de hand was vertelde hij dat hij zijn mama in Zuid-Afrika heel erg miste. We hebben de laatste maanden meer van deze momenten waardoor duidelijk wordt dat hij op zijn manier begint te beseffen dat het toch allemaal net iets anders is dan bij anderen.
We praten er dan ook zo veel mogelijk over als hij daar behoefte aan heeft en proberen het zo duidelijk mogelijk te maken. Wij vinden het het belangrijkste dat hij weet dat hij dit verdriet en de verwarringen mag voelen en dat hij hiermee altijd bij ons terecht kan. We zien zeker ook door het verdriet van gisteren dat hij dit beseft en dus ook met ons deelt. Het is ook altijd maar van korte duur want na een praatje, een dikke troostende knuffel gaat hij vervolgens weer lekker verder met zijn spel.
Toen we begonnen aan het adoptieavontuur wisten we dat dit rond deze leeftijd kon gaan komen maar het is altijd afwachten over de manier waarop hij er mee opgaat.
Al met al hebben we een super leuke dag gehad en toen hij vanochtend op school kwam heeft hij er meteen uitgebreid over verteld.
Het is wel zo dat deze periode op dit moment ook zwaar is. 1 jaar nadat we met Sibo zijn thuisgekomen mochten we beginnen met onze 2e procedure. Dit is inmiddels dus bijna 4 jaar geleden. Ik moet zeggen dat ik toen echt niet verwacht had dat we nu nog immer met zijn 3-en zouden zijn. Wij balen er dan ook ontzettend van en weten niet goed meer wat we er van moeten denken.
de december maand staat voor de deur en omdat we zeker weten dat we met zijn 3-en zullen zijn is de hoop erg groot dat we voor deze dagen toch een voorstel hebben gehad en dat we in onze gedachten en harten met zijn 4-en zullen zijn.
Nou dat was weer even wat zwaardere stof.
Sibo heeft er inmiddels alweer wat zwemlessen opzitten en het ziet ernaar uit dat hij in Maart zijn A diploma mag gaan halen. Hij vind het echt superleuk om te doen en bij de laatste kijkles hebben we dan ook veel foto's gemaakt ik zal ze toevoegen.
Ook zal ik jullie de foto van zwarte drakenpiet niet onthouden. Als je nieuwsgierig bent wat dat is kijk dan naar de foto's.
Nou het is weer een heel verhaal geworden
Ik wens jullie allen veel voorpret toe voor Sinterklaas en ik zal proberen voor kerst nog even een update te geven.
De groeten
heidi
Gisteren was een zeer speciale dag voor ons. Ja, natuurlijk is Sinterklaas aangekomen en piet heeft ook al gestrooid. Er zat zelfs iets in de schoen van Sibo en ook Apollo de kat heeft wat lekker gehad. Maar dat bedoel ik niet. Gisteren was het Sibo dag. 5 jaar geleden op 13 November hebben we Sibo voor het eerst mogen omarmen om hem vervolgens nooit meer los te laten.
Naast zijn verjaardag is dit een dag die we altijd speciaal maken.
Op deze dag denken we even terug aan dat mooie maar o zo emotionele en ook moeilijke moment. Ook staan we even stil en bidden we voor Sibo's buik mama.
Maar voor Sibo is het ook echt een feestdag die we met het gezin vieren.
We hadden een kadootje voor hem, een langverwachte trein, we zijn naar de bioscoop geweest en naar de Mc Donalds. We hebben met volle teugen genoten, maar toch bleek het voor Sibo ook dubbel te zijn. Toen we s' avonds nog even koffie dronken met zijn allen begon hij ineens te huilen. Toen we vroegen wat eraan de hand was vertelde hij dat hij zijn mama in Zuid-Afrika heel erg miste. We hebben de laatste maanden meer van deze momenten waardoor duidelijk wordt dat hij op zijn manier begint te beseffen dat het toch allemaal net iets anders is dan bij anderen.
We praten er dan ook zo veel mogelijk over als hij daar behoefte aan heeft en proberen het zo duidelijk mogelijk te maken. Wij vinden het het belangrijkste dat hij weet dat hij dit verdriet en de verwarringen mag voelen en dat hij hiermee altijd bij ons terecht kan. We zien zeker ook door het verdriet van gisteren dat hij dit beseft en dus ook met ons deelt. Het is ook altijd maar van korte duur want na een praatje, een dikke troostende knuffel gaat hij vervolgens weer lekker verder met zijn spel.
Toen we begonnen aan het adoptieavontuur wisten we dat dit rond deze leeftijd kon gaan komen maar het is altijd afwachten over de manier waarop hij er mee opgaat.
Al met al hebben we een super leuke dag gehad en toen hij vanochtend op school kwam heeft hij er meteen uitgebreid over verteld.
Het is wel zo dat deze periode op dit moment ook zwaar is. 1 jaar nadat we met Sibo zijn thuisgekomen mochten we beginnen met onze 2e procedure. Dit is inmiddels dus bijna 4 jaar geleden. Ik moet zeggen dat ik toen echt niet verwacht had dat we nu nog immer met zijn 3-en zouden zijn. Wij balen er dan ook ontzettend van en weten niet goed meer wat we er van moeten denken.
de december maand staat voor de deur en omdat we zeker weten dat we met zijn 3-en zullen zijn is de hoop erg groot dat we voor deze dagen toch een voorstel hebben gehad en dat we in onze gedachten en harten met zijn 4-en zullen zijn.
Nou dat was weer even wat zwaardere stof.
Sibo heeft er inmiddels alweer wat zwemlessen opzitten en het ziet ernaar uit dat hij in Maart zijn A diploma mag gaan halen. Hij vind het echt superleuk om te doen en bij de laatste kijkles hebben we dan ook veel foto's gemaakt ik zal ze toevoegen.
Ook zal ik jullie de foto van zwarte drakenpiet niet onthouden. Als je nieuwsgierig bent wat dat is kijk dan naar de foto's.
Nou het is weer een heel verhaal geworden
Ik wens jullie allen veel voorpret toe voor Sinterklaas en ik zal proberen voor kerst nog even een update te geven.
De groeten
heidi
-
14 November 2011 - 10:08
Johanna:
Hallo,
leuk dat jullie zo'n fijne dag hebben gehad samen! En wat begrijpelijk ook dat Sibo zich steeds meer gaat realiseren dat er ook een andere kant is aan zijn leven. Maar ik kan me voorstellen dat het jullie ook best verdrietig maakt om hem zo te zien op zo'n moment. Maar wat een mooie drakenpiet is hij, zeg! Heb je hem zelf zo geschminkt, Heidi? Ik hoop zo van harte voor jullie dat je snel een voorstel mag krijgen, ik begrijp ontzettend goed jullie gevoel! Ik wens jullie heel veel sterkte toe in deze periode! Hartelijke groet van Johanna -
14 November 2011 - 18:01
4potsies:
Lieve 3,
Van harte gefeliciteerd met Sibo-dag!!! Wat koesteren wij ook warme herinneringen aan deze weken. Weet je nog dat we er zaten? Wat was het gaaf en bijzonder!!!
Moeilijk voor Sibo dat hij zijn Afrikamoeder mist. Dat blijft de keerzijde van adoptie, hè? Ik wens jullie veel wijsheid en liefde toe in het begeleiden van dit verdriet en gemis in Sibo's leven.
En met jullie kijk ik uit naar het tweede kindje dat God in jullie gezinnetje gaat plaatsen.
Het kan nu toch niet lang meer duren???
Liefs, Esther en de andere Potsies -
14 November 2011 - 18:56
Fam. Geleynse:
Inderdaad al weer 5 jaar geleden! Kan het me nog goed herinneren! 20 november is het hier dus een feestje.
Heel veel sterkte met het wachten. Enne...ik hoop echt dat het volgende berichtje hier een jubel mag zijn!
Groetjes,
Marloes, KW, Sofie & Tobi -
15 November 2011 - 19:14
Fam. De Bruijn:
Alsnog van harte gefeliciteerd met Sibo-dag! Wat gaat er toch een hoop om in die kleine koppies van ze, he? Ik hoop dat jullie voor het einde van het jaar goed bericht gaan krijgen en dat jullie eindelijk uit kunnen kijken naar een brusje voor Sibo, die lange adem heeft nu lang genoeg geduurd!! In ieder geval een fijne Sinterklaastijd gewenst!
Liefs,
Marco, Corine en Esmee -
27 November 2011 - 09:55
Bertina:
Wat een mooi verhaal die we mogen mee beleven. Zet je aan het denken als lebisch stel met n kinderwens.
Ik blijf jullie volgen en groetjes aan Bo.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
