22 maanden ondeweg
Door: Heidi
Blijf op de hoogte en volg Familie
14 Februari 2011 | Nederland, Oss
Hallo allemaal,
Ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat. Ook hier hebben we niet veel te klagen gelukkig.
Inmiddels wachten we alweer 22 maanden op een brusje voor Sibo.
Maar goed dat je van te voren niet alles weet.
Tot het einde van 2010 ging alles eigenlijk heel goed. Ik kon me er goed van afzetten en had eigenlijk weinig last van de wacht blues.
Op 1 januari realiseerde ik me dat dit waarschijnlijk het jaar gaat worden waarop we het voorstel krijgen. En dat had nou net niet moeten gebeuren.
Sindsdien is het wachten vele malen moeilijker geworden. Met grote regelmaat wordt er op de wachtlijst gekeken en de frustratie als deze wederom niet is aangepast is groot.
Ook de angst om nog erg lang te moeten wachten is aanwezig.
De onzekerheid is slopend.
Maar we gaan door en geven niet op.
Ook voor Sibo is het beter als we proberen de normale gang van zaken te laten doorlopen en dat proberen we dan ook gewoon.
Sibo doet het hardstikke goed op de nieuwe school en had een prima rapport. We zijn kei trots op ons ventje.
Vorige week heeft hij met school opgetreden. Samen met 7 andere jongens uit zijn klas hebben ze gedanst op Michael Jackson.
Hij was helemaal hyper en het was kei stoer. (en dan te bedenken dat hij niet eens wist wie Michael Jackson was)
Ook breekt er een spannende tijd aan want opa en oma gaan verhuizen en dat snapt hij nog niet zo goed.
Dan hebben ze geen huis meer en wij gaan toch niet verhuizen he mama.
Dat is wat hij met regelmaat vraagt.
We laten hem af en toe gewoon even meehelpen zodat hij ziet dat verhuizen ook best leuk kan zijn.
Over een paar weken is het alweer carnaval en Sibo vind dat hij als draak verkleed moet gaan. Dat leek dus nog een probleem te worden. Maar gelukkig heb ik een lieve vriendin die bij de kringloop een drakenpak vond en dit meteen voor hem meebracht. Oma nog even kleiner maken en daar is de kleine draak. (foto's volgen de volgende
Ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat. Ook hier hebben we niet veel te klagen gelukkig.
Inmiddels wachten we alweer 22 maanden op een brusje voor Sibo.
Maar goed dat je van te voren niet alles weet.
Tot het einde van 2010 ging alles eigenlijk heel goed. Ik kon me er goed van afzetten en had eigenlijk weinig last van de wacht blues.
Op 1 januari realiseerde ik me dat dit waarschijnlijk het jaar gaat worden waarop we het voorstel krijgen. En dat had nou net niet moeten gebeuren.
Sindsdien is het wachten vele malen moeilijker geworden. Met grote regelmaat wordt er op de wachtlijst gekeken en de frustratie als deze wederom niet is aangepast is groot.
Ook de angst om nog erg lang te moeten wachten is aanwezig.
De onzekerheid is slopend.
Maar we gaan door en geven niet op.
Ook voor Sibo is het beter als we proberen de normale gang van zaken te laten doorlopen en dat proberen we dan ook gewoon.
Sibo doet het hardstikke goed op de nieuwe school en had een prima rapport. We zijn kei trots op ons ventje.
Vorige week heeft hij met school opgetreden. Samen met 7 andere jongens uit zijn klas hebben ze gedanst op Michael Jackson.
Hij was helemaal hyper en het was kei stoer. (en dan te bedenken dat hij niet eens wist wie Michael Jackson was)
Ook breekt er een spannende tijd aan want opa en oma gaan verhuizen en dat snapt hij nog niet zo goed.
Dan hebben ze geen huis meer en wij gaan toch niet verhuizen he mama.
Dat is wat hij met regelmaat vraagt.
We laten hem af en toe gewoon even meehelpen zodat hij ziet dat verhuizen ook best leuk kan zijn.
Over een paar weken is het alweer carnaval en Sibo vind dat hij als draak verkleed moet gaan. Dat leek dus nog een probleem te worden. Maar gelukkig heb ik een lieve vriendin die bij de kringloop een drakenpak vond en dit meteen voor hem meebracht. Oma nog even kleiner maken en daar is de kleine draak. (foto's volgen de volgende
-
14 Februari 2011 - 08:29
3potsies:
Hallo lieverds,
Wat ontzettend balen dat het wachten jullie nu zoveel zwaarder valt. Ik hoop op ontzettend snel een voorstel voor jullie. Want ik weet uit ervaring hoe lastig het is om gewoon door te gaan met je leven, terwijl je hart al zolang klaar is voor de komst van je tweede kindje!
Als jullie afleiding nodig hebben, komen jullie dan gezellig eens een dagje langs?
Geniet van het Carnaval... En van de bezoekjes van PomPom (wij hebben hier Flip de Beer af en toe te logeren).
Liefs, Esther en de andere Potsies -
17 Februari 2011 - 11:09
Johanna:
Hallo, jullie kennen ons verder niet, maar wij hebben elkaar ontmoet op de informatie-bijeenkomst over de Filippijnen in juli 2009. Ook ons valt het wachten erg zwaar en idd, ook ik vind het erg frustrerend om te zien dat er maar geen verandering komt in die wachtlijst...! We wensen jullie ook heel veel sterkte toe en waar ik zelf veel voor bid, is dat ik in plaats van vol ongeduld, juist alleen maar vol verlangen wacht op ons kindje en dat wens ik jullie ook toe!
Een hartelijke groet van Johanna Veenstra
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
